Deze verschenen zodra de backend geen eigen melding meegaf: de terugvalteksten
van formatError en de controles vóór een handeling. Een operator kreeg dan
"Failed to load exports" of "Select a project first" te zien, midden in een
verder Nederlandse werkbank.
Dit is geen meertaligheidsvraagstuk maar inconsistentie binnen de taal die het
product al spreekt. De teksten volgen nu de bestaande toon: benoemen wat er
misging of wat er eerst nodig is, in actieve vorm, zonder excuus.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De verzoekdeler uit de vorige commit houdt een antwoord driehonderd
milliseconde vast om de opstartcascade op te vangen. Uitloggen herlaadt de
pagina echter niet, dus die tabel overleeft een sessiewissel: binnen dat venster
zou de volgende gebruiker het antwoord van de vorige kunnen krijgen.
Met de hand is dat nauwelijks te bereiken, maar een verzoekcache die een
identiteitswissel overleeft is hoe dan ook fout. De tabel wordt nu gewist bij
uitloggen, bij aanmelden en zodra de sessie verloopt.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De inlogpagina haalde 1,46 MB over de lijn, waaronder de volledige kaartmotor
van 213 kB terwijl er geen kaart staat. De werkbank is nu een aparte brok die
pas na aanmelden geladen wordt: de eerste JS-bundel gaat van 476 naar 30 kB, en
met de beeldwerk uit een eerdere commit komt de inlogpagina op 344 kB.
Bij het opstarten gingen 27 verzoeken de deur uit in drie golven. Alles werd
vooraf opgehaald, ook voor werkbladen die de gebruiker misschien nooit opent,
en twee daarvan werden dubbel opgevraagd door effecten die negentig
milliseconde na elkaar liepen. Gelijktijdige en vlak opeenvolgende identieke
GET-verzoeken delen nu één belofte, en elk werkblad haalt zijn eigen gegevens
pas op wanneer het geopend wordt. Nu zestien verzoeken.
Typen in het themazoekveld kostte 53 ms mediaan met uitschieters tot 127 ms,
omdat die filterwaarde in het viewmodel van de hele werkruimte leefde. Het veld
is een eigen component geworden dat zijn invoer zelf bijhoudt. React.memo om de
kaart is geprobeerd en weer verwijderd: van de negentien props worden er te
veel per render opnieuw gemaakt, dus de vergelijking sloeg nooit over.
Verder: donker blijft de standaard maar er is nu een weg terug naar licht, de
kaartondergrond schakelt mee zonder de datalagen te herbouwen, de onderste
hero-afbeelding wordt pas opgehaald als hij in beeld komt, en de werkbank heeft
een h1 zodat schermlezers een ankerpunt hebben.
De tests op de bootstrap legden het oude gedrag vast en toetsen nu het nieuwe,
van drie naar zeven gevallen.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Er was nergens een error boundary: geen componentDidCatch, geen
getDerivedStateFromError. Eén component die gooit nam de hele werkbank mee,
inclusief de kaart en de navigatie. Nu blijft de schil staan, ziet de gebruiker
welk werkblad het liet afweten, en wist wegnavigeren de fout.
Daarnaast een patroon dat op zeven plekken half was toegepast: een optionele
keten die te vroeg stopt. report?.items?.filter(...) stond geguard, twintig
regels verderop stond report.items.map(...) zonder. Half geguard is de
eigenlijke fout, want het wekt zekerheid zonder die te bieden. Waar de lijst op
meerdere plekken gebruikt wordt staat nu één normalisatie aan de kop.
De brondetails hadden geen enkele afhandeling en werden met .catch(() => null)
overgeslagen; die melden nu wel. De overige elf catch-blokken bleken bovenop
hooks te staan die de fout al zelf opvangen en tonen, wat ik heb nagemeten door
een verzoek te laten mislukken.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Threshold calibration ran the model over every tile once per threshold — three
GPU passes to compare 0.50, 0.25 and 0.15 on a hundred-tile raster. The answer
is already in a single run at the lowest value: detections above a higher cut
are a subset of it, and duplicate suppression walks candidates in descending
confidence, so a lower-confidence box can never displace a higher-confidence
one. The kept set above any cut is identical whichever threshold the run used,
which is what makes one pass sufficient rather than merely cheaper.
QA now takes calibration_thresholds and reads each operating point off the same
precision/recall walk it already performs, marking the F1-optimal cut. The lab
runs inference once and fills its table from the sweep.
The contract test asserted the per-threshold loop by name, pinning the waste it
was meant to describe. It now states what calibration owes an operator: a row
per requested threshold, from one run.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Extracted for its error paths, not its size. Every step can fail or return
nothing, and each outcome has to leave the operator with a status that says
where the chain stopped — a workflow reporting "afgerond" after a step produced
nothing tells them a result exists when it does not. Inline in the component,
none of that was exercised; it now has fourteen tests covering each stopping
point, both rejection kinds, the reuse path and the preconditions.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Corner tracking for a two-click rectangle lived inline in the component and
was never exercised. The rule worth pinning is that a first corner yields no
rectangle at all: acting on it would analyse a zero-width area.
The hook holds only interaction state — drawing mode, placed corner, the
coordinate fields. What happens with a finished rectangle stays in the
workspace, which owns retiring stale results and starting the analysis.
Injecting that would have made the hook depend on values declared after it,
which is what a first attempt at a wider extraction ran into.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
MapWorkspace held five near-identical useMemo blocks deciding which raster
image the map draws under the active theme — terrain, flood depth, thematic
raster, WALOUS land cover and bathymetry. Each filtered partitions by source
name, read bbox_epsg4326 and assembled the same overlay shape, so the parts
that genuinely differ per theme were buried in the repetition.
One builder makes the rule testable and leaves only the source, the label and
the opacity varying. A raster whose bounds are unusable is now skipped rather
than drawn from a partial bbox: an overlay in the wrong place is worse than no
overlay.
The legend asked "are these thematic or WALOUS overlays" by inspecting two of
the five lists. That is a property of the source, so it says so directly.
Two contract tests needed fixing rather than repointing. One asserted
`"api" not in source.lower()`, which the new hook name useMapImageOverlays
matches inside "useM-api-mageOverlays" — as would rapid, capital or therapy.
The contract is that this component talks to no API client, so it now says
that.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
/detection/runs/{id}/detections and its GeoJSON sibling returned every
persisted detection, as did the segmentation equivalents. A regional run holds
tens of thousands, and these are the endpoints the results table and the map
overlay call after every run.
They now take limit and offset, default to 2.000, and report total, limit,
offset and truncated so the complete population stays visible while what is
transferred does not. The GeoJSON responses carry the same window in a
geointel_result_window foreign member.
Rows are ordered by confidence, so a capped overlay draws the strongest
detections rather than an arbitrary slice, and the lab says how many of how
many are being shown rather than silently presenting a page as the whole run.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
The comparison hook runs before the selection state is declared in App, so the
selection is read through a getter at the moment the run starts rather than
captured at render. The panel gains the modified count, which until now was
folded into removed plus added.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Jens